Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Eşref Ziya Terzi – Dağlar Geçit Verin
Her hafta gezmelerimin son noktası Fatih oluyor. Birçok yeri gezip en son Fatih’e uğruyor, oradan evime doğru yol alıyorum. Her hafta, Fatih gezisini de tamamlayıp eve dönüş için Emniyet metrosuna iniyor, metro istasyonunun en arka taraflarındaki banklardan birine oturuyorum. Bank: şu kitap şeklindeki, üzerinde şiir yazan banklardan. Ve her hafta o kitap şeklindeki banktaki şu şiiri okuyorum:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Nurdan çehrendeki bu nikap da ne
Güneşlere taç giydiren ışıkken
Hep hicranla bunca yıl bunca sene
Geçmiş gidiyor baharlar beklerken.
Ey mukaddes kitap ey ezeli nur
Ey iklimi ziya etrafı huzur
Son demde bir kere daha ne olur
Geliver ışık karanlığı boğarken.
Bahar olmasa da sonbahar olsun
Cihanlar bütün avazınla dolsun
Yeniden namın her yanda duyulsun
Şu fani hayatlarımız biterken.
(Şiir: Fethullah Gülen, Yorum: Yeni Çağ)
Ama hayatın tutamaçları yok ki diyorum kendi kendime. Bir bakkala bunu nasıl anlatmalı?
Hayat, kremalı bir bisküvi gibidir, bazen kremanın içinde gibi rahat hissedersin kendini, bazen de kremayla birbirine tutturulan yer ve gök arasında sıkışmış gibi. Bazen sıcakkanlı olasın gelir, fırından yeni çıkmış gibi; bazen de dermanın yoktur, akşama dolapta kalmış yaşlı ve bayat ekmek gibi.
uzanmasın ellerin ellerime
gülmesin bana gözlerin
iç çekişlerinde olmasın sakın
duyulmasın sözlerin
yürüdüğüm caddelerde yürüme
sevme sevdiğim renkleri
dokunma sakın gülüme
al da git laleleri.
sokağımda kalmasın izlerin
adın unutulsun buralarda
sevme sevdiğim geceleri
bakma baktığım gibi hayata
solsun hatıralarımız
mavi gökyüzü, uzun sahiller
yan yana gelmesin adımız
aramıza girsin nehirler.
