Bu nefes almaklar beni boğan
Tadı damağında yaşamak
Bu renkler gözümü kör eden
Yeşil gölde kırpık bir ceset
Ne de saygıdeğer!
Bu hikâye ölümle başlar, garip
Sizce de fazla karışık değil mi?
Mesela huzur, ne bulanık
Banknot, gardiyan, küllük, vanilya, kefen
Her şey karmakarışık…
özelinize girmek istemediğim halde şunları söylemeden edemeyeceğim ;
bu siteyi bir arkadaşımın “kırklareli gezisi ve hasan amca” yazısını tavsiyesi ile keşf ettim.
bütün paylaşımlarınızdaki hususan bu şiirdeki düşünce tarz ve kavramlarınız sizin fazla düşünen biri olduğunuzu hatta ikizler burcu olabileceğinizi düşündürdü.önemli olan bu değil ama sınırı olmayan düşüncelerin istikamet ve hadd-i vasatı nedir?ya da asıl soru sünnet olan hikmet nasıl elde edilir?bu bir şiir sadece deyip geçmemeli çünkü bu deruni hislerdir bizi biz yapan diye düşünüyorum.
“Her şey karmakarışık…”
Hem de ne biçim..
Teşekkürler şiir için =)