Kulaklıkları takıp çıktım yola. Sonrasında hatırlanacak pek bir şey yok zaten. Bir vapura bindim. Alt kat salona indim. Hala Loreena çalmakta birde mazot kokusu var havada. Bu yolculuğun diğerlerinden çok daha uzun geçtiğini düşünmeye başladım, zira yol gerçektende uzamış gibiydi. Nihayetinde Eminönü’nden Üsküdar nerdeyse her hafta geçiyorum. Yolun uzamasını herhangi bir şeye bağlayamadım. Sonra uykusuzluktan hafif daldım, Loreena hala çalmakta. Vapur durdu, herkesle birlikte bende indim.

Yanlış vapura binmiş olduğumu ve geldiğim yerin Üsküdar değil de Kadıköy olduğunu fark ettiğimde çok şaşırmadım, hala Loreena çalıyordu zira. (:

Kadıköy’den otobüse binip Üsküdar’a geçtim sonra. Beni Dilruba’da nargile içmek için bekleyen arkadaşlarımın yanına.

Dilruba, Fethi Paşa Korusunun en zirve yerinde. Zaman zaman uğradığımız bir mekan. Nargile sevenlere tavsiyemdir (: Ve güzel bir yanı daha var ki, oda Dilruba Restoran ve Cafe de wireless hizmetinin olması. Böylelikle dizüstü bilgisayarınızla cafeye gelip internet bağlantısını kullanabilirsiniz.

Her neyse.. Sıcak çikolata ve nargile, birde Loreena.